VIEUX JEU

Eva, laten we vreemdelingen spelen.

Wij waren doktertje, mijn broer en ik,

kwamen met zachte schreden aangelopen,

en jij ging je voor ons ontkleden

tussen het paradijselijke loof,

vertakkingen naar weet ik veel

zoals weet je nog toen dat dejeuner...

Je lijf, lief, is in goede handen

al zie je het goed ja: de h van centaur

en houdt broedertjelief me wat tegen

- is dat je vader in die boom?

O, hoe ritselt en raadselt natuur

als een vrouw in een bos iets betekent maar wat?

en er komen mannetjes op af: snuffelen

even zien hoe het spel ook weer gaat.

<